Szczegóły publikacji
Opis bibliograficzny
Different mesh management strategies for non-stationary self-adaptive \emph hp finite element method — Różne strategie zarządzania siatką obliczniową dla niestacjonarnych obliczeń \emph hp adaptacyjną metodą elementów skończonych / Maciej PASZYŃSKI, Paweł MATUSZYK // Computer Methods in Materials Science : quarterly / Akademia Górniczo-Hutnicza ; ISSN 1641-8581. — Tytuł poprz.: Informatyka w Technologii Materiałów. — 2010 — vol. 10 no. 1, s. 42–51. — Bibliogr. s. 51, Abstr., Streszcz.
Autorzy (2)
Dane bibliometryczne
| ID BaDAP | 53116 |
|---|---|
| Data dodania do BaDAP | 2010-09-07 |
| Rok publikacji | 2010 |
| Typ publikacji | artykuł w czasopiśmie |
| Otwarty dostęp |  |
| Czasopismo/seria | Computer Methods in Materials Science |
Abstract
In this paper we compare different strategies for solving non-stationary heat and mass transfer problems, utilized to simulate austenite-ferrite phase transformation. The self-adaptive hp Finite Element Method (hp-FEM) is utilized to solve the heat and mass transfer problems at every time step. The hp-FEM generates a sequence of hp refined meshes delivering exponential convergence of the numerical error with respect to mesh size. To solve the computational problem at every time step, the hp-FEM utilizes the numerical solution from previous time step. We compare three different techniques for utilization of the previous time step solution. The first one generates a new mesh for the next time step starting from the regular initial mesh, the second one utilizes previous time step computational mesh, and the third one performs some unrefinements on the mesh from the previous time step before solving the actual time step. The comparison is based on the numerical simulation of the austenite-ferrite phase transition phenomena.
Streszczenie
W pracy tej porównujemy różne strategię rozwiązywania niestacjonarnych problemów transportu ciepła i masy, zastosowanych w celu symulacji przemian fazowych austenit-ferryt. Problemy transportu masy i ciepła w każdym kroku czasowym rozwiązywane są z pomocą hp adaptacyjnej Metody Elementów Skończonych (hp-FEM). Algorytm hp-FEM automatycznie generuję ciąg siatek obliczeniowych zawierających elementy różnego rozmiaru oraz różne stopnie aproksymacji wielomianowej, w taki sposób, żeby uzyskać zbieżność eksponencjalną dokładności rozwiązania numerycznego względem rozmiaru siatki. Ze względu na niestacjonarny charakter obliczeń, hp-FEM w każdym kroku obliczeniowym wykorzystuję rozwiązanie z poprzedniego kroku czasowego. W pracy porównujemy trzy różne strategię wykorzystania siatki optymalnej z poprzedniego kroku czasowego. Pierwsza strategia polega na uruchamianiu obliczeń od tej samej siatki rzadkiej na początku każdego kroku czasowego. Druga strategia polega na wykorzystaniu siatki optymalnej wygenerowanej w poprzednim kroku czasowym do kontynuowania obliczeń w kolejnym kroku czasowym. Trzecia strategia polega na cofnięciu jednego kroku adaptacji na siatce optymalnej z poprzedniego kroku czasowego przed wykorzystaniem jej w kolejnym kroku czasowym. Porównania dokonano z pomocą przykładowego problemu obliczeniowego -symulacji przemian fazowych austenit-ferryt.
