Szczegóły publikacji
Opis bibliograficzny
Cavitation wear of ceramics. Pt. 2, Cavitation wear mechanisms of composites with oxide matrices — Zużycie kawitacyjne ceramiki. Cz. 2, Mechanizmy zużycia kawitacyjnego kompozytów na osnowach tlenkowych / Zbigniew PĘDZICH, Robert Jesionowski, Magdalena ZIĄBKA // Composites Theory and Practice : [czasopismo naukowe Polskiego Towarzystwa Materiałów Kompozytowych] ; ISSN 2084-6096. — Tytuł poprz.: Kompozyty ; ISSN: 1641-8611. — 2014 — R. 14 nr 3, s. 139–144. — Bibliogr. s. 144
Autorzy (3)
- AGHPędzich Zbigniew
- Jasionowski Robert
- AGHZiąbka Magdalena
Słowa kluczowe
Dane bibliometryczne
| ID BaDAP | 85261 |
|---|---|
| Data dodania do BaDAP | 2014-11-06 |
| Tekst źródłowy | URL |
| Rok publikacji | 2014 |
| Typ publikacji | artykuł w czasopiśmie |
| Otwarty dostęp | |
| Creative Commons | |
| Czasopismo/seria | Composites Theory and Practice |
Abstract
The usage of ceramic materials in applications endangered by intensive cavitation could limit erosion phenomena. Especially effective improvement could be achieved with the application of sintered ceramic matrix composites (CMC). The presented work describes the cavitation wear resistance of a few CMCs in comparison to mono-phase ceramic sinters made of alumina and tetragonal zirconia. Their degradation was described by the volumetric loss of material. Additionally, the cavitation degradation mechanisms of each particular material were determined by detailed observations of worn surfaces at different stages of wear.
Streszczenie
Użycie materiałów ceramicznych w zastosowaniach, w których materiał narażony jest na intensywną kawitację, może ograniczyć zużycie. Szczególnie efektywną poprawę można uzyskać, stosując spieki kompozytów ziarnistych składające się z faz ceramicznych (CMC). Prezentowana praca przedstawia odporność na zużycie kawitacyjne kilku materiałów kompozytowych w odniesieniu do jednofazowych spieków tlenkowych (korundu oraz tetragonalnych polikryształów dwutlenku cyrkonu). Porównane zostały wartości zużycia objętościowego oraz mechanizmy zniszczenia poszczególnych materiałów. Te ostatnie określano poprzez szczegółową obserwację stanu powierzchni na różnych etapach zużycia.