Szczegóły publikacji
Opis bibliograficzny
Electrowinning of copper and lead from ammonium acetate solutions — Elektrowydzielanie miedzi i ołowiu z roztworów octanu amonowego / Tadeusz Bieszczad, Stanisława SANAK-RYDLEWSKA // Physicochemical Problems of Mineral Processing ; ISSN 1643-1049. — Tytuł poprz.: Fizykochemiczne Problemy Mineralurgii ; ISSN: 0137-1282. — 2001 — [nr] 35, s. 181–193. — Bibliogr. s. 192
Autorzy (2)
- Bieszczad Tadeusz
- AGHSanak-Rydlewska Stanisława
Dane bibliometryczne
| ID BaDAP | 8395 |
|---|---|
| Data dodania do BaDAP | 2002-03-04 |
| Rok publikacji | 2001 |
| Typ publikacji | artykuł w czasopiśmie |
| Otwarty dostęp |  |
| Czasopismo/seria | Physicochemical Problems of Mineral Processing |
Abstract
This paper presents the results of laboratory studies on electrowinning of copper and lead from spent leachate obtained by leaching of copper concentrates with ammonium acetate solutions. The effect of electrolyte composition and the electrolysis current density on the process efficiency was investigated. The electrolyte was also pre-treated with ammonia before it was electrolysed under the same abovementioned conditions.
Streszczenie
W artykule przedstawiono wyniki badań laboratoryjnych nad procesem elektrowydzielania miedzi i ołowiu z roztworów modelowych, o składzie podobnym do tego, jakie uzyskuje się w procesie ługowania koncentratów miedziowych roztworami octanu amonowego. Dla roztworów modelowych przebadano wpływ składu roztworu elektrolitu i wielkości prądu elektrolizy na wydajność procesu. Zastosowano również wstępną obróbkę elektrolitu amoniakiem, po której poddano roztwór elektrolizie w takich samych warunkach, jakie stosowano dla roztworów bez dodatku amoniaku. Z przeprowadzonych obliczeń teoretycznych i z wyznaczonych doświadczalnie napięć rozkładowych wynika, że w badanym układzie na katodzie zachodzi reakcja współwydzielania miedzi i ołowiu a przy wysokich prądach także gazowego wodoru. Wydajność prądowa procesu, liczona w stosunku do miedzi, prawie nie zależy od stężenia octanu amonowego i od tego czy roztwór poddawany procesowi elektrolizy zawierał amoniak, czy nie. Wydajność maleje (przy stałym składzie roztworu) ze wzrostem prądu elektrolizy, natomiast rośnie ze wzrostem stężenia miedzi i ołowiu w elektrolicie. Zmiany stężenia jonów ołowiu są tym większe im mniejszy jest prąd elektrolizy. Większe zmiany stężeń ołowiu występują w roztworach amoniakalnych. Napięcia elektrolizy, jak i potencjały katody względem nasyconej elektrody chlorosrebrowej, rosną ze wzrostem prądu elektrolizy, natomiast nie zależą od stężenia octanu amonowego. Przy niskich wartościach prądu otrzymuje się osady bardziej zwarte a przy wyższych, gąbczaste, łatwo odpadające od elektrody. Ponieważ otrzymane osady w procesie elektrolizy stanowią mieszaninę miedzi i ołowiu, w przyszłości będą przedmiotem badań nad ich rozdziałem, w celu odzyskania czystych metali.
