Szczegóły publikacji
Opis bibliograficzny
Struktura i właściwości laserowo przetapianych powłok amorficznych na bazie żelaza — Microstructure and properties of laser method amorphous coatings on the base of iron / Jan KUSIŃSKI, Sławomir KĄC, Grzegorz Kusiński // Inżynieria Materiałowa ; ISSN 0208-6247. — 2009 — R. 30 nr 6, s. 492–497. — Bibliogr. s. 496–497
Autorzy (3)
- AGHKusiński Jan
- AGHKąc Sławomir
- Kusiński Grzegorz
Dane bibliometryczne
| ID BaDAP | 49962 |
|---|---|
| Data dodania do BaDAP | 2010-01-29 |
| Rok publikacji | 2009 |
| Typ publikacji | artykuł w czasopiśmie |
| Otwarty dostęp |  |
| Czasopismo/seria | IM Inżynieria Materiałowa = Materials Engineering |
Abstract
The goal of this research was to increase the wear resistance of elements madę of P91 high strength steel. High velocity oxy-fuel (HVOF) thermal spray was used to deposit a Fe57CrgMo12W3C9Bu alloy coating onto the samples of high strength 9% Cr steel. Then the coating was remelted with certain portion of matrix in term to receive surface layer free of porosity and well metalurgically bounded with the matrix. By changing the laser melting process parameters we could control the chemical composition, mi-crostructure and properties. Microstructures of the as deposited coating and laser remelted surface layer were investigated by X-ray diffraction (XRD), scanning electron microscopy (SEM), transmission electron microscopy (TEM). Investigation showed that using proper laser treatment conditions of coating remelting, it is possible to get an amorphous or nanocrystalline surface layer, with high hardness and wear resistance, however with pres-ence of cracks.
Streszczenie
Celem prezentowanych w pracy badań było zwiększenie odporności na ścieranie stali P91 przez natryskiwanie techniką HVOF na powierzchnię próbek amorficznej powłoki FeS7CrgMo12W3C9Bir Następnie, aby wyeliminować porowatość oraz poprawić przyczepność, powłoki były laserowo przetapiane wraz z cienką warstewką podłoża. Przez zmianę parametrów procesu laserowego przetapiania kontrolowano stopień wymieszania materiału powłoki oraz podłoża, a tym samym wpływano na skład chemiczny i strukturę nowo tworzonej warstwy wierzchniej i jej właściwości. W badaniach mikrostruktury wykorzystano obserwacje za pomocą mikroskopii świetlnej, elektronowej skaningowej i transmisyjnej. Prowadzono również badania za pomocą dyfraktometru rentgenowskiego, pomiary mikro- i nanotwardości oraz odporności na ścieranie. Otrzymano warstwy o strukturze amorficznej lub nano-krystalicznej, o wysokiej twardości i odporności na ścieranie, jednak z obecnością pęknięć.
