Szczegóły publikacji
Opis bibliograficzny
Analiza przebiegu procesów osuwiskowych w oparciu o procedurę „automatic rezoning” w programie FLAC v. 6.0 — Application of “automatic rezoning” in FLAC V 6.0 code for analysis of slope failure process / Marek CAŁA, Michał KOWALSKI, Michał Betlej // Górnictwo i Geoinżynieria / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica, Kraków ; ISSN 1732-6702. — Tytuł poprz.: Górnictwo (Kraków). — 2009 — R. 33 z. 1, s. 85–94. — Bibliogr. s. 94, Streszcz., Summ.
Autorzy (3)
Słowa kluczowe
Dane bibliometryczne
| ID BaDAP | 45209 |
|---|---|
| Data dodania do BaDAP | 2009-05-20 |
| Tekst źródłowy | URL |
| Rok publikacji | 2009 |
| Typ publikacji | artykuł w czasopiśmie |
| Otwarty dostęp |  |
| Creative Commons | |
| Czasopismo/seria | Górnictwo i Geoinżynieria |
Abstract
This paper shows the possibilities of using automatic rezoning function for analysis of evolution of landslide process in slope. Conventional slope stability analysis produces only the value of factor of safety and it's restricted potential failure surface location. The landslide evolution process or final geometry of stabilized landslide are not concerned. In order to analyse evolution of landslide, the large strain mode should be applied. That results in large distortions of grid. It doesn't allow problem solving after some cycles due to bad zone geometry. In order to continue solving, some actual parameters like stresses, velocities, displacements etc. must be remapped to form old distorted grid into new, more regular one. After series of these remaps, in continuous solving process, full evolution of landslide process may investigated, what was shown in this paper on chosen examples.
Streszczenie
W artykule przedstawiono możliwość wykorzystania funkcji automatic rezoning do analizy przebiegu procesów osuwiskowych skarp i zboczy. Klasyczna analiza stateczności skarp ogranicza się do określenia wskaźnika stateczności oraz potencjalnej powierzchni poślizgu bryły osuwiskowej, nie mówi natomiast nic o samym przebiegu procesu ani o ostatecznej geometrii ustabilizowanego osuwiska. Aby przeanalizować przebieg osuwiska należy przeprowadzić obliczenia w trybie dużych odkształceń, co pociąga za sobą znaczne deformacje siatki, uniemożliwiające po pewnym czasie kontynuowanie obliczeń, ze względu na złą geometrię stref. Aby obliczenia mogły być kontynuowane należy przeprowadzić odwzorowanie (remaping) pewnych wielkości modelu (jak naprężenia, prędkości, przemieszczenia i in.) z siatki zdeformowanej na nową, bardziej regularną siatkę. Wykonanie serii takich odwzorowań w ciągłym procesie obliczeniowym, w pewnych warunkach może pozwolić na pełną analizę procesu osuwiskowego, co przedstawiono w niniejszym artykule na wybranych przykładach.
