Szczegóły publikacji
Opis bibliograficzny
Otrzymywanie porowatego tytanu na implanty medyczne — Obtaining of porous titanium for medical implants / Barbara SZARANIEC, Magdalena ZIĄBKA, Jan CHŁOPEK, Sophia Papargyri, Dimitris Tsipas // Inżynieria Biomateriałów = Engineering of Biomaterials / Polskie Stowarzyszenie Biomateriałów ; ISSN 1429-7248. — 2008 — vol. 11 no. 81–84 wyd. spec., s. 49–52. — Bibliogr. s. 52, Streszcz., Abstr. — Tekst pol.-ang.
Autorzy (5)
- AGHSzaraniec Barbara
- AGHZiąbka Magdalena
- AGHChłopek Jan
- Papargyri Sophia
- Tsipas Dimitrios
Słowa kluczowe
Dane bibliometryczne
| ID BaDAP | 41895 |
|---|---|
| Data dodania do BaDAP | 2008-12-03 |
| Tekst źródłowy | URL |
| Rok publikacji | 2008 |
| Typ publikacji | artykuł w czasopiśmie |
| Otwarty dostęp |  |
| Creative Commons | |
| Czasopismo/seria | Inżynieria Biomateriałów = Engineering of Biomaterials |
Abstract
The aim of this work was to obtain porous titanium sponges in a powder metallurgy process which might be applied as medical implants. The attempt of process optimization was carried out. Selection of parameters such as biological solution, temperature of thermal treatment and porogen amount allowed to obtain titanium samples with different porosity and proper mechanical properties. Two types of obtaining methods were presented in this work. First (thermal treatment in argon atmosphere) which was not sufficient due to material destruction and second (thermal treatment in vacuum atmosphere) which allows to obtain titanium samples with expected parameters.
Streszczenie
Celem pracy było otrzymanie metodą metalurgii proszków porowatych kształtek tytanowych przeznaczonych na implanty medyczne. Przeprowadzono próbę zoptymalizowania procesu technologicznego. Poprzez dobór odpowiednich parametrów takich jak środowisko, temperatura obróbki termicznej, a także ilość użytego porogenu uzyskano próbki tytanowe o zróżnicowanej porowatości i właściwościach mechanicznych. W pracy przedstawiono dwie metody otrzymywania omawianych próbek, z których pierwsza (obróbka termiczna w atmosferze argonu) okazała się nieskuteczna, ze względu na destrukcję materiału, natomiast druga metoda (obróbka termiczna z zastosowaniem próżni) pozwoliła otrzymać próbki o założonych parametrach.
