Szczegóły publikacji
Opis bibliograficzny
Otrzymywanie i badanie bioresorbowalnych gąbek dla inżynierii tkankowej z terpolimeru L-laktydu, glikolidu i $\varepsilon$-kaprolaktonu — Manufacturing and investigation of bioresorbable foams for tissue engineering from terpolymer of L-lactide, glycolide and $\varepsilon$-caprolactone / Elżbieta PAMUŁA, Soledad Simon, Piotr Dobrzyński // Inżynieria Biomateriałów = Engineering of Biomaterials / Polskie Stowarzyszenie Biomateriałów ; ISSN 1429-7248. — 2003 — R. 6 nr 29, s. 6–10. — Bibliogr. s. 10, Streszcz., Abstr. — Tekst pol.-ang.
Autorzy (3)
- AGHPamuła Elżbieta
- Simon Soledad
- Dobrzyński Piotr
Słowa kluczowe
Dane bibliometryczne
| ID BaDAP | 21789 |
|---|---|
| Data dodania do BaDAP | 2005-04-23 |
| Tekst źródłowy | URL |
| Rok publikacji | 2003 |
| Typ publikacji | artykuł w czasopiśmie |
| Otwarty dostęp |  |
| Creative Commons | |
| Czasopismo/seria | Inżynieria Biomateriałów = Engineering of Biomaterials |
Abstract
Foams intended for tissue engineering were produced from a new terpolymer of glycolide, L-lactide and etha-caprolactone, synthesized with the use of relatively low-toxic zirconium acetate. The microstructure, porosity and surface properties of the foams were characterized. The foams had the pore size of 700 microm, water uptake of 550% (+-40%) and porosity of 87% (+-1.2%). The degradation of foams in vitro (in PBS) was studied by SEM, FTIR and viscosity measurements. It was shown that the foams start to degrade immediately after contact with PBS, but they maintain they dimensions and porous microsctructure for 5 weeks in vitro.
Streszczenie
Gąbki przeznaczone dla inżynierii tkankowej wytworzone zostały z nowego terpolimeru glikolidu, L-laktydu i eta-kaprolaktonu, zsyntetyzowanego przy użyciu relatywnie niskotoksycznego acetyloacetonianu cyrkonu. Scharakteryzowano mikrostrukturę, porowatość i właściwości powierzchniowe otrzymanych gąbek. Gąbki miały pory o rozmiarze około 700 mikrom, nasiąkliwość 550% (+-40%) i porowatość 87% (+-1.2%). Degradację gąbek in vitro (w buforze fosforanowym) oceniano za pomocą SEM, FTIR i badań wiskozymetrycznych. Wykazano, że chociaż gąbki zaczynają ulegać degradacji natychmiast po kontakcie z buforem, zachowują one swoje wymiary i porowatą mikrostrukturę przez 5 tygodni in vitro.
