Szczegóły publikacji
Opis bibliograficzny
Adaptacja oprogramowania CAM do projektowania ścieżek ruchu narzędzia w procesie jednopunktowego przyrostowego formowania blach (SPIF) — Adaptation of CAM software for toolpath design in Single Point Incremental Sheet Forming (SPIF) / Jan Abramowicz // W: Inżynieria produkcji przyszłości - integracja nowoczesnych technologii i zrównoważonego rozwoju w gospodarce 4.0 [Dokument elektroniczny] : monografia / red. nauk. Monika Górska, Ewa Staniewska. — Wersja do Windows. — Dane tekstowe. — Częstochowa : Wydawnictwo Politechniki Częstochowskiej, 2026. — Materiały z 47. studenckiej konferencji naukowej „Potencjał innowacyjny w inżynierii materiałowej i zarządzaniu produkcją”, 28 maja 2026, Częstochowa. — e-ISBN: 978-83-65976-62-8. — S. 117–127. — Wymagania systemowe: Adobe Reader. — Bibliogr. s. 126, Streszcz., Abstr.
Autor
Słowa kluczowe
Dane bibliometryczne
| ID BaDAP | 171509 |
|---|---|
| Data dodania do BaDAP | 2026-11-18 |
| Tekst źródłowy | URL |
| Rok publikacji | 2026 |
| Typ publikacji | fragment monografii pokonferencyjnej |
| Otwarty dostęp | |
| Creative Commons | |
| Wydawca | Politechnika Częstochowska |
Streszczenie
W niniejszym rozdziale przedstawiono analizę technologii punktowego przy- rostowego tłoczenia blach (SPIF) jako nowoczesnej, bezmatrycowej alternatywy dla tradycyjnych procesów obróbki plastycznej, szczególnie w kontekście niskoseryjnej produkcji dla sektorów lotniczego, motoryzacyjnego oraz medycznego. Głównym celem podjętych badań była ocena możliwości adaptacji komercyjnego środowiska SolidWorks CAM do generowania i optymalizacji trajektorii ruchu narzędzia formującego, co stanowi istotne wyzwanie ze względu na domyślne ukierunkowanie systemów CAM na techniki ubytkowe. W toku prac zidentyfikowano szereg ograniczeń standardowych algorytmów automatycznego rozpoznawania własności, które w przypadku geometrii przeznaczonej do formowania plastycznego wykazują tendencję do błędnej interpretacji cech konstrukcyjnych. W odpowiedzi na te problemy opracowano autorską metodykę przygotowania modeli, która pozwoliła na wyeliminowanie technologicznie nieuzasadnionych ruchów jałowych oraz zapewniła precyzyjne odwzorowanie rzeczywistych parametrów procesu w warunkach laboratoryjnych. Przeprowadzone analizy dowodzą, że odpowiednia konfiguracja i modyfikacja podejścia do projektowania ścieżek narzędzia w systemach klasy CAM pozwala na efektywne wykorzystanie ich potencjału w technologii SPIF, co znacząco skraca czas przygotowania prototypów przy zachowaniu wysokiej dokładności odwzorowania geometrii. Wyniki pracy stanowią wkład w rozwój elastycznych systemów wytwarzania, integrując klasyczne narzędzia inżynierskie z innowacyjnymi metodami przyrostowego kształtowania metali.
Abstract
In this chapter an analysis of Single Point Incremental Forming (SPIF) as a modern, die-less alternative to traditional plastic forming processes, particularly in the context of low-volume production for the aerospace, automotive, and medical sectors is presented. The primary objective of the research was to evaluate the adaptability of the commercial SolidWorks CAM environment for generating and optimizing forming tool trajectories. This represents a significant challenge due to the inherent orientation of CAM systems toward subtractive manufacturing techniques. In the course of the study, several limitations of standard automatic feature recognition algorithms were identified, which tend to misinterpret design features in geometries intended for plastic forming. In response to these issues, an original model preparation methodology was developed, allowing for the elimination of technologically unjustified rapid movements and ensuring precise replication of real process parameters in laboratory conditions. The conducted analyses demonstrate that proper configuration and modification of the toolpath design approach in CAM systems enable the effective utilization of their potential in SPIF technology. This significantly reduces prototype preparation time while maintaining high geometric accuracy. The results of this work contribute to the development of flexible manufacturing systems by integrating classical engineering tools with innovative methods of incremental metal forming.