Szczegóły publikacji
Opis bibliograficzny
Możliwości otrzymywania niskoemisyjnego klinkieru wollastonitowego oraz właściwości otrzymanych spoiw cementowych — Low-emission wollastonite clinker and its effect on the properties of cementitious binders / Izabela Polniaszek, Frank Winnefeld, Paweł PICHNIARCZYK, Mikołaj Ostrowski // Cement, Wapno, Beton / Stowarzyszenie Producentów Cementu i Wapna ; ISSN 1425-8129 . — 2024 — vol. 29 no. 3, s. 160–170. — Bibliogr. s. 169–170, Streszcz., Summ. — Tekst pol.-ang..--- Publikacja dostępna online od: 2024-12-07. — P. Pichniarczyk - dod. afiliacja: Łukasiewicz Research Network – Institute of Ceramics and Building Materials, Krakow, Poland
Autorzy (4)
- Polniaszek Izabela
- Winnefeld Frank
- AGHPichniarczyk Paweł
- Ostrowski Mikołaj
Słowa kluczowe
Dane bibliometryczne
| ID BaDAP | 159658 |
|---|---|
| Data dodania do BaDAP | 2025-04-30 |
| Tekst źródłowy | URL |
| DOI | 10.32047/CWB.2024.29.3.1 |
| Rok publikacji | 2024 |
| Typ publikacji | artykuł w czasopiśmie |
| Otwarty dostęp |  |
| Creative Commons | |
| Czasopismo/seria | Cement, Wapno, Beton |
Streszczenie
Celem przeprowadzonych badań była synteza klinkieru wollastonitowego jako potencjalnego składnika głównego cementu. Klinkier wollastonitowy został wypalony w półprzemysłowym piecu obrotowym o wydajności ok. 50 kg/h w temperaturze 1240°C z wykorzystaniem surowców wtórnych. W zsyntezowanym klinkierze dominowały fazy rankinitu oraz pseudowollastonitu. Obie fazy są podatne na karbonatyzację. Wypalony klinkier poddano procesowi karbonatyzacji bezpośredniej. Produkty tego procesu obejmowały węglan wapnia w różnych formach polimorficznych, a także fazę amorficzną, głównie krzemionkę. Amorficzna krzemionka reaguje jako pucolana w mieszankach z cementem portlandzkim. Zastosowanie klinkieru wollastonitowego prowadzi do obniżenia emisji CO2 w porównaniu do klinkieru portlandzkiego, co wynika z mniejszego zużycia surowca węglanowego, niższej temperatury syntezy oraz możliwości sekwestracji CO2.
Abstract
The aim of the investigation was to synthesise clinker based on wollastonite and carbonate it afterwards to be used as a potential new supplementary cementitious material. The clinker was burned in a semi-industrial rotary kiln with a capacity of approx. 50 kg/h at 1240 °C using secondary raw materials. The synthesised clinker was composed mainly of rankinite and pseudowollastonite, which are carbonatable. The burned clinker was treated by direct carbonation in a wet process. The carbonation products included calcium carbonate in various polymorphic forms, as well as an amorphous phase, mainly amorphous silica. The latter can react as a pozzolan in blends with Portland cements. The use of the carbonated clinker as supplementary cementitious material can lead to lower CO2 emissions compared to plain Portland cement, due to the lower consumption of carbonate-containing raw material, the lower synthesis temperature and the possibility of CO2 sequestration.
