Szczegóły publikacji
Opis bibliograficzny
Sposób testowania konstrukcji obiektu — [The method for construction testing] / Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie ; wynalazca: OWERKO Tomasz. — Int.Cl.: G01M 5/00(2006.01). — Polska. — Opis zgłoszeniowy wynalazku ; PL418028A1 ; Opubl. 2018-01-29. — Zgłosz. nr P.418028 z dn. 2016-07-20 // Biuletyn Urzędu Patentowego. — 2018 — nr 3, s. 36
Autor
Słowa kluczowe
Dane bibliometryczne
| ID BaDAP | 112192 |
|---|---|
| Data dodania do BaDAP | 2018-02-07 |
| Tekst źródłowy | URL |
| Rok publikacji | 2018 |
| Typ publikacji | zgłoszenie patentowe |
| Otwarty dostęp |  |
| Czasopismo/seria | Biuletyn Urzędu Patentowego |
Streszczenie
Sposób testowania konstrukcji obiektu polega na tym, że na testowanym obiekcie umieszcza się czujniki pomiarowe a testowany obiekt poddaje się wzbudzeniu za pomocą testowego obciążenia, i za pomocą czujników drgań uzyskuje się sygnały pomiarowe będące odpowiedzią konstrukcji na testowe obciążenie. W sposobie tym przed wzbudzeniem obiektu dokonuje się analizy modalnej i określa się wartości sygnałów referencyjnych w domenie częstotliwości, przy czym dla części sygnałów niestacjonarnych wyznacza się wartości logarytmicznego dekrementu tłumienia, a dla sygnałów stacjonarnych wyznacza się model autoregresji i średniej ruchomej ARMA, na podstawie którego wyznacza się wartości współczynników DSF, dla których wyznacza się model regresji liniowej, następnie testowany obiekt poddaje się wzbudzeniu za pomocą testowego obciążenia, a otrzymane sygnały pomiarowe dzieli się w domenie czasu na sygnały stacjonarne i niestacjonarne, następnie dla sygnałów niestacjonarnych określa się widmo amplitudowe, po czym widmo amplitudowe sygnałów niestacjonarnych porównuje się z widmem amplitudowym uzyskanym w wyniku analizy modalnej wykonanej przed pomiarami w zakresie wartości w domenie częstotliwości, przy czym dla sygnałów niestacjonarnych reprezentujących drgania swobodne określa się transformatę Hilberta, po czym dla logarytmu transformaty Hilberta określa się regresję liniową na podstawie której określa się wartości współczynników logarytmicznego dekrementu tłumienia, przy czym dla sygnałów stacjonarnych, podzielonych na wektory danych wyznacza się liniowy model autoregresji i średniej ruchomej ARMA, na podstawie którego określa się wartości współczynników DSF, następnie dla zbioru określonych współczynników DSF reprezentujących obiekt przed i po wzbudzeniu przeprowadza się regresję liniową, na podstawie której określa się odległości Cooka od modelu regresji dla każdego współczynnika DFS, jeśli wartość odległości Cooka dla współczynników DSF reprezentujących obiekt po wzbudzeniu jest większa niż wartość trzykrotności średniej arytmetycznej odległości Cooka dla współczynników obliczonych dla współczynników DSF reprezentujących obiekt przed wzbudzeniem, to generuje się sygnał o uszkodzeniu konstrukcji.
