Tora Barbara, prof. dr hab. inż.

Lider: Uliasz-Bocheńczyk Alicja

Zespół zajmuje się zagadnieniami obejmującymi szeroki zakres badawczy w ramach inżynierii środowiska. Działalność całego zespołu wpisuje się w priorytetowe obszary badawcze POB 1, POB2, POB 3, POB 4. W zakresie przetwarzania odpadów zespół zajmuje się zagadnieniami dotyczącymi określania możliwości odzysku i unieszkodliwiania odpadów przemysłowych i komunalnych. Zespół wykonuje badania właściwości odpadów istotnych z punktu widzenia ich przetwarzania, w tym również higieniczno-toksykologiczne, w tym ocena właściwości ekotoksycznych z wykorzystaniem testów biologicznych (biotestów) dla próbek w fazie stałej i ciekłej. Opracowuje schematy technologiczne przetwarzania odpadów wraz z doborem urządzeń. Wykonuje opinie w zakresie możliwości wykorzystania odpadów jak i wpływu procesów odzysku/unieszkodliwiania na środowisko oraz modelowanie i optymalizację procesów technologicznych związanych z przetwórstwem odpadów - dla poszczególnych operacji przeróbczych, jak i dla całego układu technologicznego. Zajmuje się zagadnieniami związanymi z gospodarką odpadami w przedsiębiorstwie. W zakresie działań zespołu są również zagadnienia związane z ograniczeniem emisji CO2 z zastosowaniem odpadów w technologii CCUS. W zakresie analiz środowiskowych zespół zajmuje się zagadnieniami związanymi z ochroną powietrza, w tym modelowaniem propagacji zanieczyszczeń powietrza: pył PM2.5; PM10; NOx; SO2; CO; CO2 itp., jak również oceną uciążliwości zapachowych w terenie (in situ) ze źródeł punktowych i powierzchniowych metodą dynamicznych rozcieńczeń (olfaktometria dynamiczna). Wśród działań podejmowanych przez Zespół są również zagadnienia związane z aspektami środowiskowymi produkcji energii, jak również analizą statystyczną danych odnośnie szeroko rozumianej inżynierii środowiska. Zespół wykonuje badania jakości środowiska w zakresie monitoringu biologicznego, jak również badania toksyczności substancji wprowadzanych do środowiska, np. oczyszczonych ścieków.

Lider: Tora Barbara

Górnictwo głębinowe polega na wydobywaniu minerałów z dna morskiego. Głównymi rudami o znaczeniu komercyjnym są polimetaliczne konkrecje, które znajdują się na głębokości 4–6 km. Polska ma koncesje na wydobywanie surowców ze strefy Clarion–Clipperton (CCZ). Szacuje się, że znajduje się tam ponad 21 miliardów ton tych konkrecji. Ze względu na ich skład chemiczny (duża zawartość manganu, żelaza, niklu, kobaltu, miedzi a także pierwiastków ziem rzadkich) stanowią perspektywiczne źródło surowców metalicznych. Konkrecje zawierają miedź, nikiel, kobalt (zawartość ok 2,5%). Szacuje się, że globalne dno oceaniczne zawiera ponad 120 milionów ton kobaltu, czyli pięć razy więcej niż ilość znajdująca się w rezerwach lądowych. Jednym z największych wyzwań górnictwa głębinowego jest opracowanie metody transportu urobku z dna na powierzchnię morza. Autorzy od kilku lat prowadzą badania teoretyczne i eksperymentalne nowych koncepcji transportu z dna morskiego, wyniki których przedstawili w kilku publikacjach. W trakcie rozważań różnych koncepcji transportu z dna morskiego z wykorzystaniem modułu autonomicznego, zwrócono uwagę na straty energii podczas wymiany medium roboczego między autonomicznym modułem transportowym a otoczeniem (wodą morską). Kolejnym etapem badań jest wzbogacanie wydobytego z dna morza surowca. Prowadzone są próby wzbogacania hydrometalurgicznego i pirometalurgicznego. Zespół uzyskał pięć patentów dotyczących eksploatacji głębinowej.