Kozioł-Rachwał Anna, dr hab., prof. AGH

Lider: Kozioł-Rachwał Anna

Celem niniejszego projektu jest rozszerzenie badań nad układami AFM o badania warstw AFM przygotowanych za pomocą metody rozpylania jonowego (sputteringu). Metoda rozpylania jonowego polega na uwalnianiu atomów/cząsteczek materiału tarczy wskutek bombardowania jej wiązką jonów o odpowiedniej energii. Rozpylony materiał kondensuje na podłożu tworząc pokrycie cienkowarstwowe. Porównawcze badania warstw AFM wytworzonych za pomocą metod MBE oraz rozpylania jonowego pozwolą na określenie wpływu preparatyki na właściwości wytworzonych układów.

Lider: Skowroński Witold

Grupa badawcza stworzona na potrzeby realizacji grantu składa się z członków zespołów: Elektroniki Spinowej z Instytutu Elektroniki WIET oraz Fizyki Powierzchni z Katedry Fizyki Ciała Stałego WFiIS. Zespoły posiadają wieloletnie doświadczenie w realizacji grantów krajowych i międzynarodowych z zakresu wytwarzania cienkich warstw magnetycznych oraz układów wielowarstwowych, technologii próżniowej, mikro- i nano-litografii, magnetooptyki i nanotechnologii. Prace prowadzone w zespołach balansują na pograniczu badań podstawowych oraz zastosowań (aż do TRL 3) w technologiach sensorowych oraz mikroelektronice. Grupy realizujące badania na dwóch wydziałach posiadają w dużym stopniu komplementarne umiejętności, doświadczenie i zaplecze technologiczne potrzebne do realizacji kompleksowych projektów z zakresu spintroniki.

Lider: Ślęzak Tomasz

Obszar naszej aktywności naukowej to nanotechnologia, a nasze projekty badawcze mają na celu wytwarzanie, modelowanie i charakteryzowanie ultracienkich warstw, nanostruktur, powierzchni ze szczególnym uwzględnieniem właściwości magnetycznych tych układów. Zespół Nanostruktur Powierzchniowych na Wydziale Fizyki i Informatyki Stosowanej AGH oferuje preparatykę, charakterystykę strukturalną i magnetyczną ultracienkich warstw i nanostruktur. Laboratorium grupy jest wyposażone w wielokomorowy system UHV wyposażony w system osadzania związek molekularnych (MBE) z kilkoma źródłami metali i możliwością preparatyki tlenków metali przejściowych. Charakterystyka strukturalna i chemiczna jest dostępna dzięki standardowym metodom charakteryzacji powierzchni, tj. dyfrakcji elektronów o niskiej energii i spektroskopii elektronów Augera (LEED i AES). Jeśli chodzi o charakterystykę magnetyczną, to bazuje ona na pomiarach metodą magnetooptyczne efektu Kerra (MOKE) zarówno in- jak i ex-situ. Dodatkowo, do obrazowania struktury domen magnetycznych układów magnetycznych używany jest mikroskop MOKE ex-situ o wysokiej rozdzielczości pracujący w zakresie temperatur 80K-550K.